کلامی با دوستان و دوستداران ؛
داستان تدوین و ارائه طرح های اقتصادی و اصلاحی در کشور ما داستان عجیب و شرم آوری است . وقتی که طرحی را به عشق سربلندی این سرزمین تدوین میکنی و ناچار هستی آنرا برای اجراء به دولت ارائه دهی ، باید از تمام حقوق قانونی خود در آن طرح بگذری و تمام نیّت خود را بر اینکه آن طرح فقط موفق به اجرا شود بگذاری و هیچگونه چشمداشتی هم نباید از آن داشته باشی . چرا که وقتی طرح به دستور رئیس جمهور یا مقام های اول هر سازمان یا وزارتخانه ای ، برای بررسی و اقدام به لایه های کارشناسی دولت ارجاع میشود ، اگر طرح خوبی باشد و منافع فراوان اقتصادی از آن حاصل شود ، که در بسیاری از موارد اینگونه است ، به طرّاح آن جوابی سربالا میدهند و آنرا به بایگانی می فرستند تا وقتی آبها از آسیاب افتاد ، بدون سروصدا آنرا با نامی غیر از نام صاحب اصلی طرح به روی میز بیاورند و البته منافع ناشی از آن را هم که . . . . . .
در هر صورت برای من جای بسی شکر است که با همه ی این ناملایماتی که تاکنون بر من رفته است ، این دلخوشی را دارم که برخلاف بسیاری ، در پیشگاه خاک عزیز و پرگهر ایران زمین از بابت کم کاری و بی تفاوتی نسبت به آینده ی آن شرمنده و روسیاه نیستم .
دوستان عزیز میتوانند برای ملاحظه ی متن هريک از طرحهای اقتصادی من ، روی عنوان های زیر کلیک نمایند :
۱- طرحی برای احیای صنعت قطعه سازی - نوشته شده در آذرماه سال۱۳۸۰
۳- طرحی برای اصلاح و واقعی کردن قانون مالیات بر ارزش افزوده - نوشته شده در دی ماه۱۳۸۵
۵- طرحی برای رفع موانع تولید ملی - نوشته شده در اردیبهشت ۱۳۸۷
۶- طرحی برای اصلاح طرح هدفمندکردن یارانه های دولت نهم - نوشته شده در شهریور۱۳۸۷
۷- طرح ایجاد نمایندگی های تام الاختیار تجاری ایران - نوشته شده در شهریور ۱۳۸۷
